Umutsuzsam Bürokratik Çıkara Afiyet Olsun

şehir akıp gider sessizce
burası bi’ anlam ifade etmez sen olmazsan
sen olmazsan semtin etrafında göç edemediği için dönenen
dönenen kuşların da allah belasını versin
kararsızlığımın, cevapsızlığımın da
neden olan tuşlara basmışlığımın da

öznesi olarak zayıftım prosedür hayallerin
yine de ilk defa görürdü öfkemi Diğdem, Erim’le savaşımda
zırhlarım düştü zırhlarım olmadı insanları sevdim
annem babam üç beş kişi hariç yanlışlıkla

şimdi brüt yüzdesinde her gün
olmasın diyorum toplumsal açıdan siklenmeyen sancılarımla
olmasın olmasın allahım olmasın diyorum
haftalık planını öğreniyorum
annem süte ekmek doğruyor
bira kokmasın diye sakız çiğniyorum
rahat vicdanım
vicdanım beton derz karışımı
bilmem kaç yıl önce
allahım beni âşık et
allahım benim ağzıma sıç
amıma koy benim diye yakardığım duayı anımsıyorum

hâlâ bok gibi gitar çalıyorum
-bu ayrıntı gereksiz-

bulaşıcı olmadığı için hastalığım henüz şükretmedim
fakat
yüzümden okunur olan bu sancı
anlık zevk doğuruyor kullara
teşekkür ederim
ince bıyıklı yalnız adamı bildim
okumadım teşekkür ederim
seni sevdim gereksiz anlamsız
nedensiz uyarsız teşekkür ederim

duvarımda hâlâ açık alanlar mevcut
raflarımda okunmamış kitaplar
defterler boş sayfalar
devlet imkan sağlarsa daha kolay olacak
seni sevmektense daha kolay şehit falan olacağım
teşekkür ederim

Reklamlar